Twitteen:Sound of music,Sew

posted on 31 Dec 2012 00:48 by towhubod

  

      G , Sew a needle pulling thread

 

เลวีนิติ บทที่ 17  ข้อ 11

“… เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังอยู่ในเลือด

 เราได้ให้เลือดแก่เจ้าเพื่อใช้บนแท่น

เพื่อกระทำการลบมลทินบาปแห่งจิตวิญญาณของเจ้า 

 เพราะว่าเลือดเป็นที่ทำการลบมลทินบาปแห่งจิตวิญญาณ..” 

 

 

 .

 

 

 

 

.

.

    กาลครั้งนึงนานมาแล้ว

   สาวสวยผมสีแดงคนหนึ่งเดินทาง  เพื่อตามหาบางส่วนของเธอที่หายไป...

 

 

 

 

 

 

                จากบ้านเด็กกำพร้าที่จากมา....สู้ร้านขนมปังแห่งหนึ่ง

  “ไม่รู้จักหรอกจ่ะ” หญิงร้านท้วมเจ้าของร้านขายขนมปังพูด

“อาจจะต้องเดินทางอีกไกลเอาขนมปังไปด้วยสักสองสามชิ้นไหมคะ” หลานสาวของเจ้าของร้านขนมปังยื่น

ตะกร้ามาให้เธอ เธอกล่าวปฏิเสธและเริ่มออกเดินทางต่อ

 

 

 

 

 

 

                        

                     จากร้านขนมปัง...สู่ร้านน้ำชายามบ่ายแสนสวย

   “เอ..เหมือนจะเคยได้ยินนะคะ อืม..หรือว่าไม่เคยกันนะ ..น้ำชาสักถ้วยไหมคะ” หญิงสาวร้านน้ำชาถาม

“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอปฏิเสธอีกครั้งและออกเดินทางต่อ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             จากร้านน้ำชายามบ่ายสู่เมืองแร่ที่เหม็นอับ

“เวลาจะขึ้นไปเห็นแสงเห็นตะวันยังไม่มีเลยคุณ” ชายที่ถือเครื่องมือขุดเหมืองชนิดหนึ่งอยู่บอกปัดๆ

“ไปถามคนบนดินเถอะคนใต้ดินอย่างผมชื่อยังไม่มีใครรู้จักเลย”

 

 

 

 

 

 

 

                     จากเหมืองแร่เหม็นอับ สู่ทุ่งหญ้าเขียวขจี

“ฉันรู้จักเขานะ แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนนะสิ” กระต่ายหนุ่มกล่าว “บางทีเธอน่าจะลองไปถามสิงโตเฒ่าในป่า

นะ”

เธอส่ายหัวกับคำแนะนำนั้นและออกเดินทางต่อ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 จากทุ่งหญ้าเขียวขจี..สู่ใต้ทะเลอันหนาวเย็น

“แน่นอนสิ! ฉันอยากพาเธอไปนะแต่ฉันขึ้นไปข้างบนไม่ได้นะสิเธอช่วยไปคุยกับแม่มดทะเลให้ฉันได้ไหมละ”

เงือกสาวสะบัดครีบหางไปมาและชี้ไปทางอุโมงค์ใต้น้ำของแม่มดทะเลที่แสนจะมืดมิด

   เธอว่ายน้ำขึ้นฝั่งและออกเดินทางต่อ

 

            

 

สาวผมแดงนั่งพักในโพรงใต้ต้นไม้ที่เธอเจอระหว่างทาง..เธอเหนื่อยและหลับไปในที่สุด

 

กรอบแกรบ...

 

 

                  เธอสะดุ้งตื่นขึ้น มองไปเห็นชายแก่คนหนึ่งชะโงกหน้าก้มลงมามองเธอที่คดตัวอยู่ในโพรง

“เข้าไปทำอะไรในนั้นละ” ชายแก่ถาม

“หนูเหนื่อยเหลือเกินค่ะ” 

“ทำไมถึงเหนื่อยละ”

“เพราะหนูตามหาคุณไงคะ” สาวสวยคลานขึ้นมาจากโพรงผมสีแดงเลอะเศษดินและใบไม้เต็มไปหมด “หนูอยากมีวัยเด็กค่ะ”

 

 

 

“เธอไม่ใช่เด็กหรือแม่หนู” ชายแก่ถามอีกครั้งคราวนี้เขานั่งลงข้างๆเธอ

“ใช่ค่ะ..ไม่..หนูไม่เคยได้วิ่งเล่น หนูไม่เคยเล่นตุ๊กตากระดาษ..ไม่เคยซ่อนหา และไม่เคยได้เล่นลูกแก้วเลยค่ะ” เธอขยับไปใกล้ชายแก่

 

 


“หนูอยากมีวัยเด็ก อยากมีเรื่องเล่าให้เพื่อนๆฟังในตอนโตว่าหนูเคยหกล้มตอนขี่จักรยาน

เคยหาทางกลับบ้านไม่เจอเวลาไปเล่นผจญภัย ได้โปรดเถอะค่ะ!”

ชายแก่ยิ้ม "ต้องการความทรงจำสินะ"เอ่ยเสียงแหบพร่า “ค่าตอบแทนละ”

“...คุณต้องการอะไรคะ” เธอเริ่มมีความหวัง

 

“ชีวิตของแม่หนู” ชายแก่ตอบ เธอตกใจ ไม่เคยมีใครเล่าให้เธอฟังเรื่องค่าตอบแทนนี่!

 

.


.

 

แต่ว่า.. ..

“ตกลงค่ะ” สิ้นเสียงชายแก่หยิบเข็มขึ้นมาจากใต้เสื้อคลุม ปลายเข็มแทงลงไปในขมับซ้ายและดึงออกมา เลือด

เส้นเล็กๆติดตามปลายเข็มออกมาเป็นด้ายสีแดง ลอยตัวอยู่ในอากาศ ชายแก่ทิ่มปลายเข็มลงไปอีกครั้งเหนือ

รอยเดิม เลือดสายเล็กๆมากมายเรียงร้อยตามเข็ม 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...

..

.

 

 

 

 

 

 

 

“แกเอาดอกไม้นี่ไปขายให้หมด” เงาของผู้หญิงคนหนึ่งในความทรงจำของเธอปรากฎเป็นภาพลางๆ..ลึกลงไป

 

“แต่หนูจะทำยังไงละคะ” เธอพูดพลางมองดอกไม้ในตะกร้าที่เยอะเหลือเกิน

 

“ขายยังไงก็ได้ใช้มารยา ใช้ร่างกายของแกที่เป็นเด็กให้เป็นประโยชน์สิ” ผู้หญิงคนนั้นพูดและผลักตัวเธอไปที่ประตู

 

“แต่ว่าหนู..” เธอน้ำตาคลอ

 

“บอกให้ไป๊!!!” ร่างของเด็กน้อยถูกผลักออกมาจากประตู..ที่นั้นที่ไหนนะทำไมเธอจำไม่ได้..

 

 

 

 

 

 

  “พี่คะ..ซื้อดอกไม้หนูหน่อย..นะคะ หนูยังไม่ได้กินข้าวเลย” เธอบีบน้ำตา เธอรู้ว่าทำแบบไหนดอกไม้ของเธอจึงจะถูกซื้อไปมากที่สุด

 

“น้าค่ะ..ได้โปรดนะคะ ขอร้องเถอะค่ะ” เธอยัดเยียดดอกไม้ในมือให้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 …..  ทำไมนะ..ทั้งที่เธอแค่เสแสร้งแต่ในใจเธอราวกับกำลังกรีดร้องอยู่..ทำไมทรมานขนาดนี้นะ…

 

 

 

 

 

 

 

 

...หนูไม่เคยได้วิ่งเล่น หนูยังไม่ได้กินข้าว หนูไม่เคยเล่นตุ๊กตากระดาษ ขอร้องนะคะ..ไม่เคยซ่อนหา จะทำยังไงละคะ และไม่เคยได้เล่นลูกแก้วเลยค่ะ ซื้อดอกไม้หนูหน่อยนะคะ ..

 

 

 

 

 

  ชายแก่ยังคงทิ่มเข็มไปเรื่อยๆเหนือหัวของเธอมีด้ายสีแดงลอยเต็มไปหมดจนเหมือนหมวกใบใหญ่

 

 

 

 

...หนูไม่เคย คุณน้าคะ หนูยังไม่ได้กินข้าว หนูไม่เคย ขอร้องนะคะ.ตุ๊กตากระดาษ.ซ่อนหา พี่คะ และไม่เคยได้เล่นลูกแก้ว ขอร้องเถอะค่ะ จะทำยังไงคะ ..

 

 

 

...กินข้าว ซ่อนแอบ พี่คะ แต่ว่า วิ่งเล่น  ไม่เคยเล่นตุ๊กตากระดาษ ได้โปรดเถอะค่ะ นะคะ ...นะคะ!!...

 

 

 

ชายหนุ่มหยุดทิ่มเข็ม  สาวสวยตรงหน้ายิ้มเหม่อลอย

“เล่นตุ๊กตากระดาษ ซ่อนแอบ ขับจักรยาน...ผจญภัย.. ซ่อนแอบ ซ่อนแอบ” เธอพร่ำเพ้อ..ใช้เธอเคยเล่น เธอเล่นมัน..เธอเล่นตุ๊กตากระดาษ เธอเคยปั่นจักรยานล้ม เธอเคยดีดลูกแก้วเล่น เธอเคย...

 

...ชายแก่กระตุกด้าย...

 

ผึง!!

ร่างของเธอล้มลงกับพื้นชายแก่ค่อยๆม้วนด้ายเข้าด้วยกัน เขาหยิบขวดแก้วเล็กๆขึ้นมาแล้วใส่ด้ายลงไปในนั้นไม่นานด้ายสีแดงค่อยๆละลายกลายเป็นของเหลวสีแดงเข้ม...

 

......

.....

 

 

 

 

 

 

 

 

.

.

.

.

.


.

 

 

 

 

16589_507065399314683_804065313_n.jpg 

โด - http://tunnylifehere.exteen.com/
เร - http://bluezy.exteen.com/
มี - http://khaikakai.exteen.com/
ฟา - http://kefron.exteen.com/
ซอล - http://towhubod.exteen.com/
ลา - http://little-frog.exteen.com/
ที - http://cho-run.exteen.com/
ชาร์ป - http://koiwachira.exteen.com

*********************************

 

  เฮฮฮ จบแล้วววว น้ำตาแห่งความปลื้มปิติหลั่งไหล

เรื่องนี้ได้แรงบัลดาลใจมาจาก2ที่ครับผม 

 

ที่แรกเลยคือ ครูของผมเอง ครูผมเคยเล่าถึงเด็กที่ต้องขายของแบบนี้สมัยครูผมยังเปรี้ยวว(ทุกวันนี้ก็เปรี้ยวอยู่)

  พวกเขาต้องฝึกที่จะทำเป็น"แบบนั้น" หรือ "แบบนี้" ตามแต่รูปแบบของลูกค้าจนเหมือนสูญเสียวัยเด็กไป

 

อีกที่คือนิยายเรื่อง คำสาปรักขุมทรัพย์มรณะ ของคุณ Morogco

(อยากรู้เป็นไงไปอ่านตอนซีซาร์ผู้รักเพื่อนมนุษย์สนุกมากขอบอกๆ)

หวังว่าเรื่องนี้จะให้ข้อคิดอะไรมั่งนะครับผม! Cool

 

 

    ยังไงอาจจะเขียนติดๆขัดๆไปบ้างขออภัยด้วยนะครับ

 

 

แถมๆ 

รูปของหญิงสาวในเรื่อง

วาดโดยฝีมือคุณยูมิต คนนี้ๆ>>>http://sasagi.exteen.com/

 

581136_3167865770652_110932179_n.jpg

 

เพิ่มเติมกะตัวผมได้ที่ twitter:towhubod

                              facebook:towhubod Kartoon

 



edit @ 31 Dec 2012 21:16:23 by Towhubod

Comment

Comment:

Tweet

งดงาม

#8 By ปิยะ99 on 2013-03-17 10:32

รูปข้ามาปรากฏ ณ ที่แห่งนี้นี่เองงงง~~

#7 By YumiT (103.7.57.18|124.121.178.20) on 2013-02-26 22:17

เต้าหู้บด... ชื่อเท่ห์มากค่ะ
คิดได้ไง
การ์ตูนน่ารัก วาดบ่อยๆนะคะ
big smile big smile big smile Hot! Hot! Hot!

#6 By Siamese Kate on 2013-01-16 20:18

Hot! Hot! Hot! Hot!

เขียนชวนติดตามมากมายครับ..

โปรเจคนี้เจ๋งจริง ๆ ครับผมconfused smile confused smile confused smile
น่ากลัวอะ
แต่ว่าสนุกมากเลยนะ เราชอบ cry Hot!
ความทรงจำสีเลือด
big smile Hot!
สวัสดีปีใหม่

#3 By Nirankas on 2013-01-02 19:09

ชอบชอบเรื่องของพี่ตูนนน
มันแอบสแทรค (ฮา) และคิดอะไรต่อได้เยอะเลยทีเดียว
มีความสุขกับโปรเจคท์นี้ ได้เห็นเราทุกคนโชว์ฝีไม้ลายมือกัน สนุกทุกเรื่องเลย :D
Hot!

#2 By littleffrog on 2013-01-01 10:55

สวัสดีปีใหม่นะนายเต้าหู้Hot!

#1 By มาลิกก้าแมน on 2013-01-01 00:14